Dzieła
Gdy sztuka spotyka gościnność
LIMITED EDITION X STARA PAPIERNIA
zapraszają na
wernisaż wystawy Łukasza Zbroi “Arrasy Zbroi. Koniec jest początkiem”
WERNISAŻ | 12.10.2026 godz. 18:00
WYSTAWA | 13.10 – 7.11.2026
Aleja Wojska Polskiego 3, Konstancinie-Jeziornie
wstęp wolny
Galeria Limited Edition rozpoczyna współpracę ze Starą Papiernią w Konstancinie-Jeziornie, tworząc dla wybranych artystów nowe konteksty w prezentacji polskiej sztuki współczesnej. Jej istotą jest towarzyszenie artystom posiadającym własny, rozpoznawalny język artystyczny w drodze twórczej poprzez konsekwentne budowanie ich pozycji na rynku sztuki.
Współpraca ze Starą Papiernią jest kolejnym etapem strategii rozwijanej przez Limited Edition w ostatnich latach. W latach 2023–2024 galeria współpracowała z Warsaw Marriott Hotel, gdzie prezentowała wystawy Aleksandry Kujawskiej, prof. Antoniego Janusza Pastwy oraz Idy Karkoszki. Współpraca ze Starą Papiernią otwiera nowy rozdział tej idei — łącząc sztukę, wyjątkową przestrzeń oraz istotne wsparcie instytucjonalne dla zaznaczenia obecności artystów cenionych przez Galerię na rynku sztuki.
Stara Papiernia od lat zajmuje szczególne miejsce na mapie Konstancina-Jeziorny. Jej charakter wyrasta ze spotkania zabytkowej architektury dawnej fabryki papieru ze starannie wyselekcjonowaną ofertą butików, restauracji, kawiarni i usług. Ważną częścią tożsamości tego miejsca pozostaje również obecna w jego przestrzeni sztuka, która nadaje mu indywidualny charakter.
Rok 2026 przyniósł Starej Papierni kolejny etap rozwoju. Rozbudowa kompleksu stworzyła nowe przestrzenie i otworzyła miejsce na nowe marki oraz koncepty, nie odbierając mu jednak tego, co od lat stanowi o jego wyjątkowości. Współczesna architektura harmonijnie dopełnia historyczną część założenia, a większa skala nie pozbawiła Starej Papierni kameralności i charakterystycznej atmosfery.
Miejsce, które pamięta papier
Wystawa Łukasza Zbroi nieprzypadkowo pojawia się właśnie tutaj. Tradycje papiernicze Jeziorny sięgają XVIII wieku, natomiast historia zabudowań, w których mieści się dziś Stara Papiernia, rozpoczyna się w latach 1836–1838. Z inicjatywy Banku Polskiego powstał wówczas tzw. Zakład Górny, zaprojektowany przez Jana Jakuba Gaya.
To właśnie tutaj zainstalowano pierwszą na ziemiach polskich maszynę do produkcji papieru ciągłego. Urządzenie rozpoczęło pracę w 1838 roku, wyznaczając przełomowy moment w historii papiernictwa w Jeziornie i otwierając przemysłowy rozdział dziejów tego miejsca.
W kolejnych dekadach zabudowania zmieniały funkcje wraz z kolejnymi przekształceniami, fuzjami i modernizacjami. Z czasem część kompleksu służyła również jako magazyn materiału tekstylnego wykorzystywanego przy produkcji papieru. Dziś historyczne mury Starej Papierni ponownie łączą różne światy: przeszłość i współczesność, handel i kulturę, codzienność i sztukę.
Arrasy Zbroi. Koniec jest początkiem
W tym miejscu historia spotyka się ze współczesnym językiem Łukasza Zbroi — malarza, rzeźbiarza i rysownika, który pozostaje wyczulony na tradycję, ale przetwarza ją poprzez współczesne środki wyrazu.
W swojej praktyce rzeźbiarskiej artysta chętnie sięga po niekonwencjonalne materiały. Jego formy przestrzenne powstają m.in. z wykorzystaniem resztek tekstylnych. Dla tej techniki Zbroja stworzył własne określenie: „szmata malarska”. Na wystawie będzie można zobaczyć m.in. powstałą w 2023 roku rzeźbę „Kobieta krocząca”, wykonaną z użyciem szmaty malarskiej i papier-mâché.
Równie istotna jest warstwa malarska ekspozycji. Na płótnach uważny widz odnajdzie odniesienia do twórców i obrazów należących do historii malarstwa. Cytaty, skojarzenia i ślady przeszłości nie mają jednak charakteru prostych zapożyczeń. Zostają przetworzone przez indywidualny język artysty i włączone w wielowarstwowe, współczesne kompozycje.
Szczególnego znaczenia nabiera również sam sposób prezentacji prac. Rozległe płótna i dywany są zawieszone swobodnie w przestrzeni, bez krosien, przywołując skojarzenia z historycznymi arrasami. Monumentalność formy łączy się tu z wielowarstwową, wielowymiarową techniką malarską, a tradycja tkaniny artystycznej zostaje poddana współczesnej interpretacji.
Powstają w ten sposób Arrasy Zbroi — prace zawieszone pomiędzy malarstwem, materią i obiektem, pomiędzy historią a teraźniejszością, podkreślając, że koniec jest początkiem.
PATRONI MEDIALNI
- Zwierciadło
- TVP Kultura
- artinfo.pl
- Art In Warsaw
- Kultura Wokół Nas
PARTNERZY
- Pomodoro
- Naori Japanese Fusion
- Bottega Vinea
Tekst kuratorski
Malarstwo uratowało mi życie
/Łukasz Zbroja/
Łukasz Zbroja, malarz, rzeźbiarz i rysownik, urodził się w 1985 roku w Warszawie. Pochodzi z rodziny o tradycjach wolnościowych i artystycznych, co niewątpliwie miało wpływ na jego wybory życiowe i twórcze. Ma również mocny fundament teoretyczny do pracy artystycznej.
Ukończył technikum fotograficzne Studio Sztuki. Jest również absolwentem Malarstwa Europejskiej Akademii Sztuk w pracowni dr Anety Jaźwińskiej oraz Uniwersytetu Zielonogórskiego w pracowni prof. Stanisława Kortyki. Ukończył także Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby w pracowni Antoniego Janusza Pastwy, pracując równolegle nad aneksami z Rysunku i Malarstwa.
Trudno określić, czy jest malarzem w rzeźbie, czy rzeźbiarzem w malarstwie. Nie ma ostrych granic między poszczególnymi dyscyplinami. Obok formy w rzeźbie ważny jest kolor, natomiast w malarstwie uderza zmysłowość farby jako materii. Obraz staje się obszarem nakładania kolejnych warstw oraz eksperymentu technicznego. Przy pracy nad płótnem używa farb olejnych, akrylowych, sprayów, węgla, kredki, tuszu czy markerów, co przekłada się na wzmocnienie ekspresji obrazów i wydobywa grę faktur oraz głębi.
Media, którymi posługuje się w pracy, mają spójną i konsekwentną formę. Zarówno malarstwo na płótnie, jak rysunek na papierze czy formy przestrzenne mają indywidualny rys, charakteryzujący się emocjonalnością, wielowarstwowością, odważnym gestem, wyczuciem koloru i doborem tematów prac. Jego zainteresowania twórcze oscylują wokół kondycji człowieka. Ciało ludzkie nie jest wyłącznie tematem wizualnym, lecz staje się nośnikiem pamięci i emocji. Artysta koncentruje się na przedstawieniu ludzkiej postaci, portrecie i akcie, zacierając granicę między ludzkim ciałem a otoczeniem. Nie jest to realistyczne odwzorowanie, lecz świadoma deformacja podkreślająca ekspresję wizerunku.
Ważnym elementem jego malarstwa jest inspiracja twórczością innych znanych artystów. Zbroja dialoguje z mistrzami malarstwa, zestawiając ich twórczość z własnym językiem malarskim. Nadaje tym odniesieniom współczesną, charakterystyczną dla siebie formę, budowaną odważnymi, impastowymi pociągnięciami pędzla, bez wstrzymywania ręki. W ten sposób tworzy wyjątkową grę faktur, co nadaje obrazowi niemal trójwymiarowy charakter. Nie jest to proste odtworzenie, lecz autorska rekapitulacja innego obrazu. Ważnym elementem prac są autorskie dopiski na obrazach, które tworzą pewnego rodzaju dopowiedzenia.
W doborze tematów widać zainteresowanie historią sztuki, literaturą i filmem. Odniesienia do szeroko pojętej kultury skutkują aktywnym i twórczym wykorzystaniem dorobku innych twórców, dając poczucie znaczenia wartości i trwałości sztuki.
Centralnym motywem twórczości Łukasza Zbroi jest człowiek. Świadczą o tym liczne portrety znanych osób ze świata kultury. Stworzone przez artystę portrety nie są prostym odtworzeniem fizycznego wizerunku postaci, lecz próbą ujawnienia napięcia między tym, co widziane, a tym, co ukryte. Posługiwanie się przez malarza deformacją przy pracy nad portretem wzmacnia ekspresję, wydobywając emocje portretowanego.
Bardzo ważną dziedziną w twórczości Zbroi jest rzeźba. W pracy nad nią artysta wykorzystuje niekonwencjonalne materiały. Niezwykłe w swoim wyrazie formy przestrzenne powstają również z wykorzystaniem resztek tekstylnych. Powstała nawet nazwa techniki, którą rzeźbiarz określa jako „szmatę malarską”. Artysta posługuje się indywidualnym językiem rzeźbiarskim, wprowadzając do tej wymagającej dyscypliny nowe wartości. Nadaje drugie życie materiałom przeznaczonym do utylizacji. Stare dywany traktuje jak podobrazie. Powstają oryginalne w fakturze i wyrazie artystycznym malowidła do powieszenia na ścianie, mogące zaspokoić wymagania i gusta najbardziej wymagających koneserów sztuki.
Ekspozycja zbudowana z zawieszonych w przestrzeni arrasów Łukasza Zbroi daje oglądającym możliwość uważnej kontemplacji prac, pokazując również rewersy płócien. Przestrzeń zbudowana w ten sposób dzieli ekspozycję na poszczególne strefy, zapewniając widzowi częściową izolację wizualną, co wzbogaca odbiór wystawy.
Wiesława M. Wideryńska
Łukasz Zbroja
Łukasz Zbroja urodził się w 1985 roku w Warszawie. Studiował malarstwo na Europejskiej Akademii Sztuk oraz na Uniwersytecie Zielonogórskim, a następnie rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom obronił w 2019 roku w pracowni prof. Antoniego Janusza Pastwy.
Jest laureatem Nagrody Inicjatywy Entry. Brał udział w wystawie „Coming Out Najlepsze Dyplomy ASP”. Zajmuje się rzeźbą, malarstwem i rysunkiem. W centrum jego zainteresowań pozostaje człowiek — jego kondycja, doświadczenie i relacja ze światem.
